آگاهی ما مثل نوک کوه یخ است. بخش بسیار کوچکی از فعالیت ذهنی‌ ما آگاهانه‌ست. بیشتر پردازش‌ها، ارزیابی‌ها و حتی تصمیم‌های مهم در سطحی اتفاق می‌افتند که ما از آنها خبر نداریم. آگاهی بیشتر نقش راوی را دارد تا کارگردان. یعنی مغز کار را انجام می‌دهد و بعد آگاهی می‌آید و برایش یک داستان منطقی می‌سازد.

سندرم داون رشد طبیعی را مختل می‌کند و باعث ناتوانی‌های ذهنی، ویژگی‌های ظاهری خاصی که دارند با مشکلات جسمی فراوانی نیز دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این بیماران در معرض خطرات بالاتری برای بروز بیماری‌هایی همچون مشکلات قلبی مادرزادی، اختلالات گوارشی، ضعف سیستم ایمنی و در سنین بالا آلزایمر و سرطان های خون قرار دارند.

سوگیری‌های شناختی همان خطاها و انحرافات ذهنی هستند که هنگام قضاوت و تصمیم‌گیری رخ می‌دهند. این خطاها در واقع الگوهای فکری نادرستی هستند که بر ارزیابی اطلاعات، تصمیم‌گیری و حتی به خاطر آوردن تأثیر می‌گذارند.

نتایج پژوهشی نشان داده است که سی تا شصت درصد از بیمارانی که دارونما دریافت کرده‌اند در مقایسه با بیمارانی که هیچ دارویی دریافت نکرده‌ بودند، بهتر شده‌اند که این نشان‌دهنده قدرت دارو‌‌نما است.

انسان دارای سه حوزه‌ی ذهنی شامل بخش های خودآگاهی، نیمه‌آگاهی و ناخودآگاهی می باشد.

حدود ۵۰ درصد از طول عمر انسان ژنتیکی است